Poradnik

Ochrona przed wilgocią, długoterminowa szczelność oraz powtarzalność procesu produkcyjnego należą do kluczowych zagadnień w projektowaniu modułów fotowoltaicznych. W wybranych konstrukcjach PV taśma butylowa lub materiał uszczelniający na bazie poliizobutylenu (PIB) może pełnić funkcję bariery wilgoci albo warstwy uszczelniającej pracującej pod dociskiem.

Prawidłowa specyfikacja taśmy butylowej dla produkcji fotowoltaicznej wymaga jednak znacznie więcej niż wyboru materiału na podstawie siły klejenia lub ogólnego hasła „wodoodporny”.

Najpierw należy jednoznacznie określić funkcję materiału w konstrukcji modułu.

W zależności od projektu materiał butylowy lub PIB może być stosowany jako:

  • bariera wilgoci na krawędzi laminatu,
  • uszczelnienie pogodowe ramy pracujące pod dociskiem,
  • uszczelnienie obwodowe obudowy,
  • lub inny precyzyjnie określony element uszczelniający.

Funkcji tych nie należy automatycznie utożsamiać z klejeniem konstrukcyjnym, mocowaniem puszki przyłączeniowej, izolacją elektryczną ani zalewaniem.

Dla producentów modułów PV, projektantów oraz dostawców komponentów kluczowa zasada jest prosta:

Najpierw należy zdefiniować funkcję uszczelnienia, a następnie zakwalifikować materiał w rzeczywistym zespole produkcyjnym.

Dlaczego materiały butylowe i PIB są stosowane w modułach fotowoltaicznych

Materiały butylowe i PIB są interesujące dla branży fotowoltaicznej, ponieważ mogą być formułowane jako nieutwardzalne, prefabrykowane materiały zdolne do utrzymywania kontaktu pomiędzy łączonymi powierzchniami.

Na przykład w laminacie PV typu szkło–szkło uszczelnienie krawędziowe PIB może zwiększać drogę dyfuzji wilgoci wokół obwodu modułu.

W modułach ramowych lub obudowach taśma pracująca pod dociskiem może również pomagać w utworzeniu odpornego na warunki atmosferyczne połączenia, jeżeli konstrukcja mechaniczna zapewnia odpowiedni i kontrolowany docisk.

Na skuteczność gotowego systemu wpływa jednak znacznie więcej czynników niż sama taśma.

Istotne są między innymi:

  • rodzaj szkła i powłok,
  • sposób obróbki powierzchni aluminium,
  • chemia backsheetu,
  • tworzywo obudowy,
  • geometria złącza,
  • grubość taśmy,
  • stopień kompresji,
  • temperatura pracy,
  • czystość podłoża,
  • ciśnienie podczas montażu,
  • konstrukcja narożników i połączeń,
  • oraz powtarzalność procesu produkcyjnego.

Dlatego wybór materiału powinien zawsze odnosić się do końcowej konstrukcji modułu i procesu produkcyjnego.

Uszczelnienie krawędzi PV, uszczelnienie ramy czy uszczelnienie puszki przyłączeniowej?

Jednym z najważniejszych etapów projektu uszczelnienia PV jest rozróżnienie poszczególnych funkcji uszczelniających i klejących.

  1. Uszczelnianie krawędzi laminatu PV

W wybranych konstrukcjach modułów uszczelnienie krawędziowe na bazie PIB może być stosowane wokół obwodu laminatu w celu ograniczenia przenikania wilgoci.

Przy specyfikacji materiału należy uwzględnić:

  • geometrię drogi bariery,
  • grubość taśmy,
  • ciągłość w narożnikach,
  • sposób wykonywania połączeń,
  • kompresję,
  • przyczepność po starzeniu,
  • oraz, jeżeli jest to istotne, zdolność pochłaniania wilgoci.

Dane dotyczące transmisji pary wodnej mogą wspierać ocenę materiału, ale pojedyncza wartość MVTR lub WVTR nie powinna być jedynym kryterium wyboru.

Temperatura badania, wilgotność względna, grubość próbki, powierzchnia ekspozycji, zabezpieczenie krawędzi oraz sposób kondycjonowania mogą istotnie wpływać na uzyskane wyniki.

  1. Uszczelnianie ram modułów fotowoltaicznych

Taśma butylowa może być również wykorzystywana jako warstwa osadzająca lub uszczelnienie pogodowe pomiędzy elementami modułu PV.

Przed zatwierdzeniem materiału producent powinien określić, czy odpowiada on wyłącznie za uszczelnienie środowiskowe, czy też połączenie będzie poddawane obciążeniom mechanicznym.

W przypadku występowania ruchu lub obciążenia istotne stają się dodatkowe parametry, takie jak:

  • pełzanie w wysokiej temperaturze,
  • długotrwałe ścinanie,
  • ruchy wymiarowe,
  • wyciskanie materiału,
  • odprowadzanie wody,
  • odsłonięte krawędzie taśmy,
  • oraz długoterminowa przyczepność do rzeczywistych podłoży produkcyjnych.

Taśma uszczelniająca nie powinna być automatycznie traktowana jako klej konstrukcyjny.

  1. Uszczelnianie i mocowanie puszki przyłączeniowej

W przypadku puszek przyłączeniowych PV szczególnie ważne jest rozdzielenie kilku różnych funkcji.

Trwałe mocowanie puszki, uszczelnienie obwodowe i zalewanie wnętrza są osobnymi zadaniami inżynierskimi.

Materiał odpowiedni do uszczelnienia obwodu nie jest automatycznie właściwy do konstrukcyjnego mocowania puszki.

Kwalifikacja powinna uwzględniać m.in.:

  • masę puszki przyłączeniowej,
  • obciążenie przewodów,
  • przyczepność do szkła lub backsheetu,
  • kompatybilność z tworzywem obudowy,
  • działanie temperatury,
  • długotrwałe obciążenia mechaniczne,
  • wymagania dielektryczne,
  • kondycjonowanie w wilgoci,
  • oraz badania kompletnej obudowy.

Dlaczego określenie „taśma butylowa IP68” może być mylące

Klasa IP zgodna z IEC 60529 dotyczy przebadanej kompletnej obudowy, a nie pojedynczej rolki taśmy.

Dlatego deklarację typu „taśma butylowa IP68” należy traktować z ostrożnością.

Technicznie poprawne sformułowanie powinno zwykle odnosić się do konkretnej konstrukcji obudowy, która uzyskała wymaganą klasę IP przy zastosowaniu danej taśmy jako jednego z elementów systemu.

Ta sama zasada dotyczy takich określeń marketingowych jak:

  • „PV grade”,
  • „wodoodporna”,
  • „odporna na UV”,
  • „izolująca elektrycznie”,
  • „25-letnia trwałość”,
  • lub „bezobsługowa”.

W profesjonalnej specyfikacji B2B deklaracje takie powinny być poparte jednoznacznie określoną metodą badawczą, warunkami testu, geometrią próbki i kryteriami akceptacji.

Jak oceniać skuteczność bariery wilgoci

Odporność na przenikanie wilgoci jest jednym z głównych powodów, dla których materiały PIB są rozważane jako uszczelnienia krawędziowe w fotowoltaice.

Porównywanie danych różnych dostawców wymaga jednak ostrożności.

Wartości przepuszczalności wilgoci uzyskanej w jednej temperaturze nie należy bezpośrednio porównywać z wartością zmierzoną w innych warunkach, jeżeli komplet parametrów badania nie jest porównywalny.

W celu rzetelnej oceny technicznej należy poprosić o informacje dotyczące:

  • metody badania MVTR lub WVTR,
  • grubości próbki,
  • temperatury badania,
  • gradientu wilgotności względnej,
  • powierzchni ekspozycji,
  • sposobu zabezpieczenia krawędzi,
  • procedury kondycjonowania,
  • oraz sposobu raportowania wyników.

Karty techniczne dostawców są przydatne podczas wstępnej selekcji, ale nie powinny zastępować walidacji konkretnej aplikacji.

Kwalifikacja powinna obejmować kompletny zespół PV

W przemysłowej produkcji fotowoltaicznej kwalifikacja powinna przechodzić stopniowo od badań materiałowych do walidacji kompletnego zespołu.

Zacznij od rzeczywistych podłoży produkcyjnych

Pierwsze testy powinny wykorzystywać te same materiały, które będą używane w produkcji, np.:

  • szkło solarne,
  • szkło powlekane,
  • aluminium anodowane,
  • backsheets,
  • tworzywa puszek przyłączeniowych,
  • primery,
  • oraz systemy czyszczenia.

Warunki procesu powinny również odzwierciedlać rzeczywiste środowisko produkcyjne, w tym grubość taśmy, nacisk aplikacyjny, czas po aplikacji, poziom zanieczyszczeń oraz temperaturę.

Oceń właściwości mechaniczne

W zależności od funkcji przydatne mogą być:

  • badania peel adhesion,
  • badania pull-off,
  • długotrwałe obciążenie ścinające,
  • oraz badania pełzania w temperaturze minimalnej, pokojowej i maksymalnej przewidywanej.

Należy rejestrować również sposób zniszczenia próbki.

Informacja, czy nastąpiło zniszczenie kohezyjne materiału, adhezyjne na granicy podłoża czy zniszczenie samego podłoża, może być równie istotna jak wartość zmierzonej siły.

Zweryfikuj trwałość środowiskową

Po badaniach na próbkach należy przejść do mini-modułów i kompletnych zespołów.

W zależności od konstrukcji i obowiązującego programu kwalifikacji mogą być wymagane:

  • damp heat,
  • cykle termiczne,
  • humidity-freeze,
  • starzenie UV,
  • obciążenia mechaniczne,
  • badania bezpieczeństwa elektrycznego,
  • badania izolacji,
  • oraz badania obudów.

Celem nie jest wyłącznie wykazanie dobrych właściwości samej taśmy, lecz potwierdzenie, że kompletny zespół PV zachowuje wymagane właściwości po odpowiednich obciążeniach środowiskowych i mechanicznych.

Normy IEC istotne dla projektów uszczelniania PV

W procesie kwalifikacji modułów fotowoltaicznych i ich komponentów znaczenie może mieć kilka norm IEC.

IEC TS 62788-5-2:2020 dotyczy oceny trwałości uszczelnień krawędziowych PV i odróżnia tę funkcję od klejenia ram.

IEC 62790:2020 obejmuje konstrukcję i wymagania bezpieczeństwa puszek przyłączeniowych modułów fotowoltaicznych.

IEC 61215-1:2021 i IEC 61215-2:2021 dotyczą kwalifikacji konstrukcji modułów PV i odpowiednich procedur badawczych.

IEC 61730-1:2023 i IEC 61730-2:2023 dotyczą konstrukcji i badań bezpieczeństwa modułów fotowoltaicznych.

W praktyce należy prawidłowo interpretować pojęcie kwalifikacji.

Przejście programu IEC dotyczy udokumentowanej konstrukcji modułu i przebadanej konfiguracji. Nie powinno być interpretowane jako uniwersalne zatwierdzenie pojedynczej taśmy ani jako ilościowa prognoza określonej trwałości eksploatacyjnej.

Pięć kroków prawidłowej specyfikacji taśmy butylowej w zastosowaniu PV

Dla działów zakupów, inżynierii i jakości uporządkowany proces specyfikacji może znacząco ograniczyć ryzyko kwalifikacyjne.

  1. Zdefiniuj dokładną funkcję

Określ, czy materiał ma pełnić rolę bariery wilgoci na krawędzi, uszczelnienia pogodowego ramy, mocowania konstrukcyjnego, uszczelnienia obwodowego obudowy czy systemu zalewającego.

Nie należy łączyć różnych funkcji w jedno ogólne wymaganie.

  1. Zamroź BOM

Udokumentuj rzeczywiste szkło, powłoki, wykończenie aluminium, backsheet, tworzywo obudowy, primer, środek czyszczący, wymiary i dostawców materiałów.

Zmiana któregokolwiek z tych parametrów może wpłynąć na skuteczność uszczelnienia.

  1. Zdefiniuj metody badań

Określ geometrię próbki, sposób kondycjonowania, warunki starzenia oraz kryteria akceptacji dla właściwości mechanicznych, bariery wilgoci, parametrów elektrycznych i szczelności obudowy.

  1. Kwalifikuj etapami

Przechodź od próbek materiałowych poprzez reprezentatywne mini-moduły do kompletnych zespołów wykonanych w warunkach odpowiadających produkcji.

  1. Kontroluj zmiany produkcyjne

Monitoruj czystość powierzchni, temperaturę, nacisk aplikacyjny, położenie taśmy, narożniki, połączenia i identyfikowalność partii.

Zmiany materiału, dostawcy lub procesu produkcyjnego powinny powodować odpowiedni poziom ponownej walidacji.

Pytania, które klient B2B powinien zadać dostawcy taśmy butylowej

Przed zatwierdzeniem materiału butylowego lub PIB do zastosowania fotowoltaicznego działy zakupów i inżynierii powinny wymagać danych odnoszących się do konkretnej aplikacji.

Przydatne pytania to:

  • Do jakiego zastosowania PV przeznaczona jest dokładnie ta formulacja?
  • Jakie podłoża zostały przebadane?
  • Jak przygotowano powierzchnie?
  • Jaką grubość i kompresję taśmy badano?
  • Jak mierzono przepuszczalność wilgoci?
  • Czy warunki MVTR/WVTR są w pełni udokumentowane?
  • Czy dostępne są dane dotyczące hot creep lub sustained shear?
  • Jakie procedury starzenia zastosowano?
  • Czy parametry elektryczne badano również po kondycjonowaniu w wilgoci?
  • Czy dostępne są aktualne TDS i SDS?
  • Jakie parametry produkcyjne powinny być kontrolowane?
  • Jakie zmiany materiału lub procesu wymagają ponownej kwalifikacji?

Czy taśma butylowa może zastąpić silikon w produkcji PV?

Nie istnieje jedna uniwersalna odpowiedź.

Materiały butylowe/PIB i systemy silikonowe mogą pełnić różne funkcje w zależności od konstrukcji modułu, geometrii złącza i wymagań procesu.

Uszczelnienie krawędziowe PIB nie powinno być więc automatycznie przedstawiane jako zamiennik silikonu używanego do klejenia konstrukcyjnego, mocowania puszek przyłączeniowych, zalewania czy innych funkcji.

Wybór materiału powinien wynikać z wymaganej funkcji, procesu produkcyjnego i zwalidowanej skuteczności całego zespołu.

Najczęściej zadawane pytania

Czy taśma butylowa nadaje się do każdej ramy modułu fotowoltaicznego?

Nie. Może pełnić funkcję warstwy osadzającej lub uszczelnienia pogodowego w określonej konstrukcji, ale kompatybilność podłoży, odprowadzanie wody, ruchy, kompresja, pełzanie i starzenie zespołu muszą zostać ocenione dla konkretnej konfiguracji.

Czy taśma butylowa może konstrukcyjnie mocować puszkę przyłączeniową PV?

Nie można tego potwierdzić wyłącznie na podstawie nazwy produktu lub wartości peel adhesion. Mocowanie puszki wymaga dowodów dotyczących długotrwałego obciążenia, podłoży, starzenia, parametrów elektrycznych i kompletnego zespołu.

Czy MVTR lub WVTR wystarcza do wyboru uszczelnienia krawędziowego?

Nie. Dane dotyczące przenikania wilgoci należy analizować łącznie z metodą badawczą, grubością, temperaturą, wilgotnością, geometrią, przyczepnością, procesem produkcyjnym i starzeniem całego modułu.

Czy kwalifikacja IEC 61215 potwierdza 25-letnią trwałość?

Nie. IEC 61215 określa kwalifikację konstrukcji w zdefiniowanych warunkach testowych. Sama kwalifikacja nie jest ilościową prognozą 25-letniej eksploatacji.

Czy taśma butylowa jest izolatorem elektrycznym?

Materiał może mieć określoną rezystywność objętościową lub wytrzymałość dielektryczną, ale wartości materiałowe nie potwierdzają automatycznie izolacji elektrycznej kompletnej puszki lub modułu w warunkach suchych, wilgotnych i mokrych.

Dobór materiału oparty na podejściu inżynierskim

W projektach B2B najlepszym rozwiązaniem jest traktowanie taśmy butylowej lub PIB jako elementu zaprojektowanego systemu, a nie samodzielnego rozwiązania.

Prawidłowa specyfikacja wymaga powiązania:

właściwości materiału + podłoży + geometrii złącza + procesu produkcyjnego + warunków środowiskowych + badań kwalifikacyjnych.

Przy odpowiednim zdefiniowaniu i walidacji tych elementów właściwie dobrany materiał butylowy lub PIB może pełnić wartościową funkcję uszczelniającą w konstrukcji modułu fotowoltaicznego.

Omów swoją aplikację uszczelniającą PV

Szukasz rozwiązania butylowego lub PIB dla modułu fotowoltaicznego, krawędzi laminatu albo obudowy?

Przekaż:

  • Bill of Materials,
  • rysunek złącza,
  • informacje o podłożach,
  • wymagane wymiary,
  • przewidywany zakres temperatur,
  • warunki obciążeń mechanicznych,
  • proces produkcyjny,
  • oraz docelowy program kwalifikacji.

Pozwala to dostawcy lub laboratorium ocenić aplikację względem właściwych wymagań technicznych i opracować odpowiedni program walidacji próbek.

Skontaktuj się z nami, aby omówić rozwiązanie butylowe lub PIB dopasowane do Twojego procesu produkcji PV.